Gece yarısı yatak örtüsüne düşen ruj izi gibi, içimi bir sıcaklık sarıyor. Liman’dan yükselen ışıklar, Boğaçayı’ndaki serin rüzgârla karışınca yabancı tenimin her kıvrımı daha da belirginleşiyor. Konyaaltı Sahili’nde yürürken bile adımlarım ağırlaşıyor; Arapsuyu’ndan gelen davetkâr sesler, Hurma’daki tenha sokaklar aklımı çeliyor.
İpek gömleğimin altındaki göğüs uçlarım her adımda dokunuş bekliyor. Migros AVM’nin yakınındaki otel lobisinde beklerken bile bacaklarım hafif aralık, dudaklarım nemli. Yabancı dilimle fısıldadığım kelimeler, tenime değen her nefeste daha da ıslaklaşıyor. Bu gece kimsenin acele etmesine gerek yok; zevk, zamanla yayılıyor.
Son otobüs Konyaaltı’ndan kalkmadan önce ulaşmak istersen, sahil şeridini takip etmen yeterli. Hemen şimdi, o kartı cebine koy ve kapıyı çal.
Comments